Het bezoek van één van de kerken in het Montafon is eigenlijk een must. In het Montafon zijn er een aantal bedevaartskerken die alleszins de moeite waard zijn om deze te gaan bekijken. Men hoeft niet perse erg gelovig te zijn om een kerk te bezoeken. Deze oude muren omsluiten heel vaak interessante fresco’s en verenigen verschillende stijlperiodes.
Één van de mooiste kerken van het dal is de aan de heilige Bartholomeus gewijde, barokke parochie- en bedevaartskerk in Bartholomäberg. De grondsteen voor deze kerk is op 26 mei 1729 gelegd door pastoor Johann Franz Marent. De plechtige inwijding geschiedde op 6 juni 1743 door bisschop Benedikt van Rost uit Chur. Bartholomäberg was rond 1100 de eerste parochie in het Montafon.
De oudste en kostbaarste kunstschat van de kerk is het Romaanse kruis om in de processie te dragen uit het jaar 1150. Een duplicaat is in der parochiekerk Bartholomäberg te bezichtigingen.
Hoogaltaar van de parochiekerk van Georg Senn, 1737, late barok. Laatgotisch vleugelaltaar.
Het St. Anna Knappenaltaar dat volgens de overlevering door de bergbouwers in deze streek, de Knappen, is geschonken.
Het in het jaar 1792 gebouwde monumentale orgel is één van de fraaist klinkende orgels met een manuaal in heel Oostenrijk. Hij is door orgelbouwer Johann Michael Graß in de periode van 1746 tot 1809 gebouwd
De kerk is in de periode 1611-1617 gebouwd. In 1622 werd de kerk bij de inval zwaar beschadigd en is tenslotte nadat hij was gerestaureerd in 1644 door bisschop Johan VI ingewijd. In het jaar 1791/92 werd de parochiekerk vergroot en een jaar later werd de kerktoren op basis van oude ontwerpen gebouwd. In 1980/1981 is de kerk van binnen en buiten gerenoveerd.
In 1999 zijn de dakconstructie, de schindels en de ingang van de kerk hernieuwd. Bovendien zijn de muren versterkt en is er een renovatie binnen en buiten doorgevoerd. Bij de renovatie is aan het plafondgewelf bij het hoogaltaar een overgeschilderd maar relatief goed bewaard gebleven fresco uit de 18de eeuw ontdekt Door een meesterlijke restauratie kon dit fresco weer in ere worden hersteld.
kerkdienst: zaterdag 17.30 uur
Historische kerk in neoromaanse stijl, in 1869 door de bisschop uit Linz, Franz Josef Rudigier, ingewijd (afbeelding in de kerkvensters, links in het dwarsschip); diens geboortehuis staat in Partenen. Bezienswaardigheden in deze parochiekerk. Altaar- en plafondbeelden van de Schrunser broers Franz en Jakob Bertle in late nazarenerstijl.
Hoogaltaar uit het atelier van Fidelis Rudharts in Feldkirch (1911).
De vroegere kerk bezat een zeldzame kansel in de vorm van een walvis met de profeet Jonas.
Naast de kerk bevindt zich de laatste in het Montafon nog bewaard gebleven "Tanzlaube", die ooit gebruikt werd om vergaderingen te houden, voor amusement, en bovendien als rechtbank diende.
Gebouwd in 1637 door Lukas Tschofen II, lid van een aanzienlijke Gaschurner familie uit de 17de eeuw op basis van een gelofte na redding uit grote nood gesticht; belangrijk barokke bedevaartsoord met een symbolisch karakter; volkse barokkunst met zeldzame afbeeldingen van de grafdoek uit Turijn (bij het Genadealtaar, 17de eeuw) en de legende "Maria sneeuw" (plafondschildering rechts in het langhuis); de heiligenfiguren Lukas en Anna boven de koorboog wijzen op Lukas Tschofen III en diens vrouw Anna Clawothin, eigenaars van het grootste Montafoner Gasthaus in de 17de eeuw (Alpenrose, 1927 afgebrand); Aan Lukas Tschofen VI herinneren de Lukas-Tschofen-Stube in het gemeentehuis (1681).
De eerste kapel werd als filiaalkerk van St. Gallenkirch rond 1503 door bisschop Stefanus ingewijd. De huidige expositurkerk is na de verwoesting van de eerste door een lawine in 1694 door bisschop Ulrich uit Chur aan haar bestemming gewijd. Het in de Empirestijl gehouden hoogaltaar (1852) is aan de kerkpatroon St. Nicolaas gewijd. Het orgel stamt uit de 17de eeuw, en zal één van de oudste in het Montafon zijn.
kerkdienst: zaterdag 19.30 uur en zondag 10.15 uur
Barokkerkje uit de 18de eeuw; na een dorpsbrand in het jaar 1800 met behulp van Tiroolse gemeentes en kunstenaars weer opgebouwd; volkse laatbarokke inrichting met een opvallende sculptuur van de kerkpatroon (aan het linker zijaltaar) en een zeldzame afbeelding van de "14 noodhelpers" van de hand van de Vorarlberger kerkschilder Anton Marte (plafondbeeld van 1926 in het langhuis).
De Barbarakapel is door de Vorarlberger Illwerke AG op 2.030 m hoogte gebouwd ter herinnering aan de mensen die bij elektriciteitsprojecten van de Illwerke verongelukt zijn.
Lourdeskapel op de Kardatscha. De kapel is in 1983 gebouwd. Na de derde brug van de Silvretta-Hochalpenstraße leidt de weg over de kruisweg naar de Lourdeskapel. Toegang ook vanaf Vermunt.
Het interieur van de parochiekerk St. Anton i. M. wordt gekenmerkt door een bijzondere symbiose tussen "oud" en "nieuw". Te noemen is het grafteken van Landamann J. J. Battlogg.
kerkdienst: zaterdag vooravondmis 18.30 uur en zondag 9.00 uur
Sinds 1307 kapel, in 1474 volgde de nieuwbouw. Uit die tijd stamt het nu nog bestaande gotische polygoon-koor in zijn architectonische vorm. Het gotische koorgewelf is in de stijl van de barok gerenoveerd. De kerk behoort met zijn 3 roccocoaltaren, de kansel en de orgelkast tot de fraaiste rococokerken in Vorarlberg. Belangrijk is ook de cyclus met fresco’s van W. Klausner (1775).
kerkdienst: zondag 8.45 uur en 19.30 uur (in de winter 18.30 uur)
Gebouwd in 1865. Neoromaanse altaren, schilderijen in de stijl van de nazareners, talrijke foto’s (aan beide kanten van het hoogaltaar, aan het koorplafond) van Franz en Jakob Bertle uit de schildersfamilie Bertle uit Schruns. Hans Bertle (zoon van Jakob Bertle) maakte vijf plafondschilderijen in het langhuis en de medaillons boven de vensters. De timmerman Anton Bertle en de beeldhouwer Ignaz Bertle zijn voor de uitvoering van de kansel verantwoordelijk.
kerkdienst: zondag 9.00 uur en 19.30 uur (in de winter 19.00 uur)
De St. Agatha Knappenkapelle is de oudste kerk in het Montafon en heeft zijn ontstaan aan de bergbouw te verdanken. Meer getuigenissen uit die tijd zijn de berggang die destijds is ingestort en die nog steeds duidelijk in de kerk te zien is en het Bruderhüsli in het Dalaaser Wald. Het bergbouwgebied Montafon-Klostertal was destijds het grootste in de hele streek Vorarlberg. Informatie en foto’s van de St. Agatha kerk, het Bruderhüsli en de Klause van Jos Erhard vindt u onder www.kristberg.at
Een rondleiding met Adolf Zudrell, door de tijd van de Montafoner en de bergbouw in het Klostertal meer dan 1000 jaar geleden, in de St. Agatha kerk op de Kristberg moet u zich niet laten ontgaan. Aanmelding in het Bureau voor Toerisme Silbertal tel. +43 (0)5556 74112, info@silbertal.at of in het Panoramagasthof Kristberg tel. +43 (0)5556 72290, info@kristberg.at
Toen de oude kerk uit de 14de eeuw te klein werd, is die in het jaar 1892 afgebroken, op 3 juli 1892 werd de grondsteen voor de nieuwe kerk gelegd. Die nieuwe kerk is in neogotische stijl gebouwd naar de bouwmeester van de Dom in Wenen, Freiherr Von Schmidt. Op 12 oktober 1893 vond de plechtige inwijding door de wijbisschop Dr. Zobl plaats. In 1896 is de Silbertaler parochiekerk door kunstschilder Hans Martin uit München van binnen geschilderd.
In 1452-1454 ontstond deze parochiekerk, waarvan het gotische koor nog bewaard is gebleven. In de periode 1812-1814 is de kerk door Johann Nepomuk Bitschnau uitgebreid. De kerk heeft elementen van gotiek, barok en neorenaissance. Fresco’s in koor en langhuis van Michael Anton Fuetscher (1814). De kerk is naast Rankweil en Bildstein één van de Maria-bedevaartsplaatsen in Vorarlberg.
Kerkdiensten in de zomer: zaterdag 18.30 uur, zondag 10.00 uur
Kerkdiensten in de winter: dinsdag-vrijdag 19.30 uur, zaterdag 08.30 en 19.00 uur, zondag 10.00 uur
Gebouwd van 1966-68 naar een ontwerp van G. Meusburger.
Kerkdienst: zondag 19.00 uur
De eerste kapel op de huidige locatie is in 1479 gebouwd, in 1614 is het Godshuis verlengd met de emporkerk, in 1650/51 nadat de parochie van Tschagguns zich had afgescheiden was de kapel eenvoudig en niet versierd. In 1777 in etappes de nieuwbouw van het kerkschip, in 1792 nieuwbouw van het koor, en een belangrijke renovatie van de binnenkant in 1850/51. De kerk zou in 1958 eigenlijk afgebroken worden om plaats te maken voor een nieuwe kerk, werd echter een monument en is in de periode 1990-1992 volledig gerestaureerd; de inwijding vond plaats op 29.11.1992. Tegenwoordig worden er in de Friedhofskerk sacrale concerten, doopplechtigheden en rozenkransen gehouden.
Aan de rand van Vandans aan het eind van Untervens staat de Venser kapel, ook wel Venser-Bild genoemd. Zijn ontstaan dankt deze kapel aan een gelofte in het jaar 1613. Toen woedde in het dorp de pest zodanig dat in een periode van drie maanden 180 inwoners stierven. Een zekere Anna Planggin beloofde ter ere van de Moeder Gods en de Heilige Sebastiaan een kapel te zullen bouwen, als de wijk Vens in Vandans van de ziekte verschoond zou blijven. Haar bede werd verhoord, de epidemie kwam niet verder dan de Mustergielbach en nog in hetzelfde jaar werd er een kleine kapel gebouwd.
In het begin veilig op een heuvel gebouwd, werd de kapel in 1697 met meer dan de helft vergroot en van een kleine klok voorzien. Sinds die tijd geldt het kerkje ook als bedevaartskapel, zoals de vele geschonken votiefplaten bewijzen. In de loop der tijd is de kerk nog eens vergroot en verschillende keren gerestaureerd. De kapel heeft 3 altaren in barokstijl, het altaar is versierd met een hoogreliëf van het avondmaal, daarboven troont het genadebeeld van de Madonna met het Kindeke Jezus. Tegenwoordig is de kapel een geliefd bedevaartsoord. Ook bij bruiloften maakt men graag gebruik van dit kleine kerkje.
Hier heeft u de mogelijkheid, uw aanvraag in onze databank, de zogenaamde „elektronische aanvragenpool“ te zetten.